Wywiad z pacjentem z aspergilloma i przewlekłą aspergilozą płuc, u których rozwinęła się oporność na azole. Pacjent MD.

Wywiad wideo z pacjentem z aspergilloma i przewlekłą aspergilozą płuc, rozpoznaną po odkrztusieniu krwi, u której później rozwinęła się oporność na azole na worikonazol. Historia pacjenta Ten pacjent miał ciężką kifoskoliozę jako dziecko z wszczepionymi prętami kręgosłupa we wczesnej dorosłości. Przez całe życie jest niepaląca. Po raz pierwszy zgłosiła się w 2001 roku z irytującym kaszlem i kilka terapii antybiotykami nie zdołało go złagodzić. Po 2 latach kaszel się pogorszył i pojawiła się gorączka. Została zbadana, ale wyniki były niejednoznaczne. Następnie wykaszlała duże ilości krwi (krwioplucie) i miała bardzo poważne krwawienie, które leczono embolizacją i doustnym kwasem traneksamowym. Nadal kaszlała i produkowała zieloną plwocinę i traciła na wadze. Miano precypityny Aspergillus było wysokie i początkowo zdiagnozowano u niej przewlekłą aspergilozę płuc z jedną jamą zawierającą aspergilloma. Leczenie itrakonazolem nie złagodziło jej objawów (pomimo odpowiedniego stężenia we krwi) i zaczęła przyjmować worykonazol i początkowo zaobserwowano znaczną poprawę i trochę przybrała na wadze. Kontynuowała worykonazol przez 2 lata. Jednak jej miano Aspergillus utrzymywało się na wysokim poziomie, a kaszel nie ustawał. Dalsze testy wykazały, że jej minimalne stężenie worykonazolu w osoczu przekraczało 0.5 mg/l, jednak izolaty wykazały, że jej Aspergillus fumigatus był lekooporny na itrakonazol, worykonazol i posakonazol. Pacjentka rozpoczęła terapię amfoterycyną B. Dziękujemy pacjentce za uprzejme udzielenie tego wywiadu.

Dodaj komentarz